Koudeketen voor gelyofiliseerde peptiden

Peptiden in oplossing zijn aanzienlijk minder stabiel dan peptiden in vaste vorm. Lyofilisatie (vriesdrogen) onttrekt water aan het monster en vertraagt zo de hydrolyse- en oxidatieroutes die peptidebindingen en gevoelige residuen afbreken.

Daarom worden onderzoekspeptiden als droog poeder of koek verzonden en niet als kant-en-klare oplossing, en daarom veranderen de opslagrichtlijnen op het moment dat een flacon wordt gereconstitueerd.

Gelyofiliseerd materiaal wordt doorgaans bewaard bij -20 °C, beschermd tegen licht en vocht. Bij deze temperatuur is goed afgesloten materiaal doorgaans langdurig stabiel.

Laat flacons op kamertemperatuur komen voordat u ze opent. Een koude flacon openen in een vochtige ruimte trekt condens op het materiaal en brengt precies het water terug dat de lyofilisatie had verwijderd.

Eenmaal in oplossing daalt de stabiliteit sterk en wordt die gemeten in dagen tot weken in plaats van maanden. Koeling vertraagt de afbraak, maar stopt die niet.

Herhaald invriezen en ontdooien is een veelvoorkomende bron van onverklaarde variatie tussen experimenten. Een gereconstitueerde stockoplossing verdelen in porties voor eenmalig gebruik voorkomt dat het hele monster herhaalde cycli ondergaat.

Gelyofiliseerde peptiden verdragen korte perioden op omgevingstemperatuur tijdens het transport, en daarom hebben de meeste onderzoekszendingen binnen de EU-levertijden geen actieve koeling nodig.

Breng het materiaal na ontvangst direct over naar opslag bij -20 °C in plaats van het op kamertemperatuur op een labtafel te laten liggen.