Mazdutide-onderzoek: dubbele agonistische werking op GLP-1- en glucagonreceptoren — mogelijke voordelen

Mazdutide, ook IBI362 of LY3305677 genoemd, is een geneesmiddel op basis van peptiden dat is ontwikkeld om twee belangrijke hormoonreceptoren binnen de stofwisseling te beïnvloeden.

Het behoort tot de dubbele receptoragonisten: stoffen die tegelijkertijd twee verschillende biologische signaalroutes activeren.

Mazdutide richt zich op:

• GLP-1-receptoren: betrokken bij eetlust, insulineafgifte en bloedsuikerregulatie.
• Glucagonreceptoren: betrokken bij energiestofwisseling, glucoseproductie en de verwerking van opgeslagen voedingsstoffen.

Wetenschappers bestuderen deze combinatie omdat zij mogelijk aanvullende metabole effecten heeft ten opzichte van alleen GLP-1-activering.

Klinische onderzoeken hebben al duidelijke effecten op lichaamsgewicht en bloedsuiker laten zien. Onderzoek naar levergezondheid, vetstofwisseling en cardiovasculaire risicofactoren gaat door.

Om de werking te begrijpen, helpt het om te kijken naar de twee natuurlijke hormonen waarvan mazdutide de effecten nabootst.

1. GLP-1: eetlust en bloedsuikerregulatie

GLP-1 staat voor glucagonachtig peptide-1. Het is een hormoon dat na het eten door de darmen wordt afgegeven.

Het reguleert voedselinname en bloedsuiker op verschillende manieren:

• Vermindert de eetlust: beïnvloedt de signalen voor honger en verzadiging.
• Ondersteunt insulineafgifte: stimuleert insuline wanneer de bloedsuiker verhoogd is.
• Vertraagt de maaglediging: voedsel verlaat de maag minder snel.
• Vermindert glucagonafgifte: helpt onnodige glucoseproductie bij verhoogde bloedsuiker te beperken.

Deze effecten verklaren waarom GLP-1-geneesmiddelen belangrijk zijn geworden bij de behandeling van diabetes en obesitas.

2. Glucagon: energie en stofwisseling

Glucagon is een natuurlijk hormoon dat vooral door de alfacellen van de alvleesklier wordt geproduceerd.

De bekendste functie is het op peil houden van de bloedsuiker, vooral tijdens het vasten.

Daarnaast beïnvloedt glucagon:

• Glucoseproductie door de lever.
• Vetstofwisseling.
• Aminozuurstofwisseling.
• Energiebalans.

Experimenteel onderzoek suggereert dat glucagonreceptoractivering onder bepaalde omstandigheden het energieverbruik kan verhogen.

Daarom onderzoeken wetenschappers geneesmiddelen die GLP-1- en glucagonactiviteit combineren.

Glucagon kan echter ook de glucoseproductie verhogen. De combinatie met GLP-1 is bedoeld om deze mogelijk tegengestelde effecten in balans te brengen.

3. Waarom beide receptoren combineren?

Het uitgangspunt van mazdutide is relatief eenvoudig.

GLP-1-signalen helpen de voedselinname te verminderen en de bloedsuiker te verbeteren. Glucagonsignalen zouden extra metabole effecten kunnen toevoegen.

Gecombineerde metabole reactie: wordt onderzocht voor gewichtsverlies, bloedsuikercontrole en cardiometabole uitkomsten.

Dit is een conceptuele vergelijking, geen bewijs voor de afzonderlijke bijdrage van elke receptor aan klinische resultaten.

Diverse klinische studies onderzochten mazdutide bij mensen met overgewicht, obesitas en diabetes type 2.

Sommige resultaten worden ondersteund door grote gerandomiseerde onderzoeken; andere zijn nog voorlopig.

Gewichtsverlies is een van de best onderzochte effecten van mazdutide.

Door GLP-1-receptoren te activeren kan mazdutide hongersignalen beïnvloeden en helpen minder te eten.

Onderzoekers bekijken of extra glucagonreceptoractivering aanvullende effecten op de stofwisseling oplevert.

Wat laten klinische studies zien?

GLORY-1, een fase 3-studie die in 2025 verscheen in het New England Journal of Medicine, onderzocht 610 Chinese volwassenen met overgewicht of obesitas.

Na 48 weken was de gemiddelde gewichtsverandering:

GLORY-2, een afzonderlijke fase 3-studie gepubliceerd in JAMA in 2026, onderzocht een hogere dosis bij volwassenen met obesitas.

Na 60 weken was het gemiddelde gewichtsverlies met mazdutide 16,65%, tegenover 1,50% met placebo.

Deze bevindingen tonen een aanzienlijke gewichtsafname onder gecontroleerde klinische omstandigheden. Zie GLORY-1 en GLORY-2.

Het ging om medisch begeleide studies met vaste behandelprotocollen, niet om onderzoek naar onafhankelijk verkochte onderzoeksproducten.

Mazdutide is ook onderzocht vanwege effecten op de bloedsuiker, vooral bij diabetes type 2.

GLP-1-receptoractivering helpt de alvleesklier insuline af te geven wanneer de bloedglucose stijgt.

Hierdoor kan de bloedsuiker beter worden gereguleerd, met minder kans op overmatige insulineafgifte bij normale waarden.

Wat zegt het onderzoek?

De in Nature gepubliceerde fase 3-studie DREAMS-1 omvatte 320 volwassenen met diabetes type 2.

Na 24 weken werden de volgende veranderingen in HbA1c gemeten, een maat voor de gemiddelde bloedsuiker over ongeveer drie maanden:

De mazdutidegroepen verloren gemiddeld ook meer gewicht dan de placebogroep.

De resultaten wijzen erop dat mazdutide zowel de bloedsuiker als het lichaamsgewicht kan beïnvloeden.

Dat is relevant omdat obesitas en diabetes type 2 vaak samen voorkomen. Zie DREAMS-1.

Een ander onderzoeksterrein is de ophoping van vet in de lever.

Te veel levervet hangt samen met metabole ontregeling en kan bijdragen aan metabool disfunctie-geassocieerde steatotische leverziekte (MASLD).

In de lever komen veel glucagonreceptoren voor, waardoor dit orgaan bijzonder interessant is bij onderzoek naar dubbele agonisten.

Wat hebben onderzoekers ontdekt?

Een verkennende analyse van GLORY-1 mat het levervet met magnetische-resonantiebeeldvorming.

Bij deelnemers met minstens 10% levervet aan het begin liet de groep met 6 mg mazdutide na 48 weken een relatieve afname van ongeveer 80,2% zien.

Dit betreft een relatieve procentuele daling van het gemeten levervet, niet een daling met 80 procentpunten.

Deze gegevens suggereren mogelijk aanzienlijke effecten op vetophoping in de lever. Zie de verkennende GLORY-1-analyse.

Het was echter een verkennende analyse. Meer onderzoek moet aantonen of leverontsteking, fibrose en langdurige leveruitkomsten rechtstreeks verbeteren.

De extra glucagonreceptoractiviteit onderscheidt mazdutide van middelen die uitsluitend GLP-1 activeren.

Onderzoekers vermoeden dat glucagonsignalen beïnvloeden hoe het lichaam energie en opgeslagen voedingsstoffen gebruikt.

Mogelijke mechanismen zijn:

• Veranderingen in de vetstofwisseling van de lever.
• Grotere mobilisatie van bepaalde energiebronnen.
• Veranderingen in het energieverbruik.
• Veranderingen in metabole signaalroutes.

Sommige dierstudies en experimenten met vergelijkbare dubbele agonisten ondersteunen deze mechanismen.

Toch is niet bewezen dat mazdutide zelfstandig het energieverbruik in rust bij mensen verhoogt, of dat een hogere stofwisselingssnelheid het gewichtsverlies verklaart.

Het klinisch aangetoonde gewichtsverlies vormt geen bewijs voor een rechtstreeks 'vetverbrandend' effect.

Onderzoekers bekeken ook verschillende indicatoren:

• Tailleomtrek.
• Bloeddruk.
• Triglyceriden.
• Cholesterol.
• Bloedsuikerregulatie.

In GLORY-2 verbeterden verscheidene van deze waarden, samen met een aanzienlijke gewichtsafname.

Na 60 weken was de tailleomtrek met ongeveer 12,82 cm afgenomen in de mazdutidegroep, tegenover 2,00 cm bij placebo. Ook de systolische bloeddruk daalde sterker. Zie GLORY-2.

Deze veranderingen kunnen gunstig zijn voor de algehele metabole gezondheid.

Betere risicomarkers bewijzen echter niet automatisch dat er minder hartinfarcten, beroertes of cardiovasculaire sterfgevallen optreden. Hiervoor zijn langdurige uitkomstenstudies nodig.

Mazdutide maakt deel uit van de bredere groep metabole peptidetherapieën, maar heeft een ander receptorprofiel.

Het belangrijkste verschil is de combinatie GLP-1/glucagon in plaats van GLP-1/GIP.

Zo ontstaat een apart biologisch profiel dat mogelijk extra metabole effecten geeft.

Het aantal receptoren zegt echter niet automatisch iets over de werkzaamheid. Voor een betrouwbare vergelijking zijn goed opgezette rechtstreekse studies nodig.

Net als andere middelen die GLP-1-receptoren activeren kan mazdutide maag-darmklachten veroorzaken.

De meest genoemde zijn:

• Misselijkheid.
• Braken.
• Diarree.
• Verminderde eetlust.
• Buikklachten.

In GLORY-2 trad braken op bij 53,1% van de mazdutidegebruikers en 1,3% van de placebogroep. Misselijkheid en diarree kwamen eveneens vaker voor.

Hoewel de meeste bijwerkingen licht tot matig waren, kunnen ze aanzienlijk zijn en aanleiding geven om de behandeling te stoppen. Zie GLORY-2.

Langdurige verdraagbaarheid en veiligheid worden verder onderzocht, waaronder cardiovasculaire uitkomsten, galblaasproblemen, alvleeskliercomplicaties en lichaamssamenstelling.

Ondanks bemoedigende resultaten blijven belangrijke vragen onbeantwoord.

Veiligheid op lange termijn

Studies bieden waardevolle veiligheidsgegevens, maar de effecten van vele jaren behandeling zijn minder goed bekend.

Effecten op spiermassa

Gewichtsverlies kan zowel vet als vetvrije massa omvatten. Meer gegevens zijn nodig over spierbehoud en lichaamssamenstelling.

Langdurige cardiovasculaire voordelen

Betere bloeddruk, cholesterol en gewicht zijn positief, maar het effect op daadwerkelijke cardiovasculaire gebeurtenissen moet nog worden vastgesteld.

Extra voordelen door glucagonactivering

Het dubbele werkingsmechanisme is interessant, maar onbekend is welk deel van het gewichtsverlies specifiek door glucagonreceptoractivering ontstaat.

Wat gebeurt er na stoppen?

Verder onderzoek is nodig naar eventuele gewichtstoename na stoppen en naar de duurzaamheid van metabole verbeteringen.

Mazdutide heeft in China goedkeuring gekregen voor bepaalde indicaties rond gewichtsbeheersing en diabetes type 2.

Toelating verschilt echter per land. Goedkeuring in China betekent geen medische toelating in de Europese Unie of de Verenigde Staten.

De actuele regelgeving, indicaties en voorschrijfvoorwaarden moeten bij de bevoegde autoriteiten worden gecontroleerd.

Onderzoeksopmerking: Resultaten van gereguleerde geneesmiddelenstudies bewijzen niets over veiligheid, steriliteit, identiteit of werkzaamheid van afzonderlijk verkochte onderzoekspeptiden. Dit artikel bevat geen instructies voor zelftoediening.

Mazdutide vormt een belangrijke ontwikkeling in het onderzoek naar metabole therapieën op basis van peptiden.

Door zowel GLP-1- als glucagonreceptoren te activeren beïnvloedt het routes voor eetlust, glucosecontrole en energiehuishouding.

Studies bij mensen hebben aanzienlijk gewichtsverlies en een betere bloedsuikerregulatie aangetoond, vooral bij obesitas en diabetes type 2.

Andere resultaten wijzen op mogelijke voordelen voor levervet, bloeddruk, tailleomtrek en andere cardiometabole waarden.

Toch blijven bepaalde veronderstelde effecten, vooral een verhoogd energieverbruik en rechtstreekse voordelen van glucagonactivering, onvoldoende verklaard.

Mazdutide is daarmee een veelbelovend voorbeeld van hoe dubbel werkende peptiden de mogelijkheden voor behandeling van stofwisselingsziekten kunnen uitbreiden. Verder klinisch onderzoek moet de werkzaamheid, langetermijnveiligheid en mogelijke voordelen ten opzichte van bestaande behandelingen verduidelijken.

1. Ji L, et al. (2025). Once-Weekly Mazdutide in Chinese Adults with Obesity or Overweight. New England Journal of Medicine.
2. Gao L, et al. (2026). Treatment With 9-mg Mazdutide for Weight Reduction in Chinese Adults With Obesity: The GLORY-2 Randomized Clinical Trial. JAMA.
3. (2023). A Phase 2 Randomised Controlled Trial of Mazdutide in Chinese Overweight Adults or Adults With Obesity. Nature Communications.
4. (2026). Efficacy and Safety of Mazdutide in Adults With Obesity or Overweight: A US-Based Phase 2 Trial. The Lancet Diabetes & Endocrinology.
5. (2022). A Phase 1b Randomised Controlled Trial of IBI362 in Chinese Patients With Type 2 Diabetes. Nature Communications.
6. (2025). Mazdutide Versus Placebo in Chinese Adults With Type 2 Diabetes. Nature.
7. (2025). Mazdutide Versus Dulaglutide in Chinese Adults With Type 2 Diabetes. Nature.
8. (2024). Improvement of Liver Steatosis by Mazdutide in Chinese Participants With Overweight or Obesity: An Exploratory Analysis of GLORY-1. Diabetes.
9. (2024). Efficacy and Safety of Mazdutide on Weight Loss Among Diabetic and Non-Diabetic Patients. Frontiers in Endocrinology.
10. (2024). Glucagon Agonism in the Treatment of Metabolic Diseases Including Type 2 Diabetes Mellitus and Obesity. Diabetes, Obesity and Metabolism.
11. (2015). Effect of Oxyntomodulin, Glucagon, GLP-1, and Combined Glucagon + GLP-1 Infusion on Food Intake, Appetite, and Resting Energy Expenditure. Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism.
12. (2026). Efficacy and Safety of Mazdutide in Predominantly Chinese Adults With Obesity and/or Type 2 Diabetes. Diabetes, Obesity and Metabolism.